YALAN

Boş zamanlarımda çello dersi veririm; çok hatırlı, kıramadığım birisi olursa. Yurt dışında yaşayan bir arkadaşım Türkiye’ye taşındı, çocuğuna ders vermem için ısrar etti. Çellomu aldım, gittim.

Derse başlayacağız, çocuk tutturdu: “Bu çellonun sesi köpeğimi öldürür!” diye ağlamaya. Bir çirkin cins köpeği var; görsen, ona zaten ağlanmaz. Neyse, çocuğu avutmak için birkaç telde sakin bir tını çaldım. Köpek gerçekten yan üstü devrilmez mi!

Çocuk ortalığı birbirine kattı. Ben bir taraftan, annesi bir taraftan sakinleştirmeye çalışıyoruz ama mümkün değil, feryat figan. En sonunda ayrıldım oradan. Onlar köpeği veterinere götürmüş. Meğer annesi yerli bir marka mama almış, köpeğin içindekilere alerjisi varmış; o yüzden ölmüş.

Bu sabah bir uyandım, çocuk annesinin telefonunu alıp bana kendi fotoğrafını atmış. Altına da yazmış:
“Al, bu senin eserin, övün. Bundan sonra mutsuzluğumun sebebisin.”

Canım biraz sıkkın.